Vanmorgen zou ik na lange tijd weer eens gaan mennen met Nalina. Ik had het tuig er al op en was al bijna in de bak toen ik er achter kwam dat ik mijn cap vergeten was. Eén van de pensiongasten stond te kijken hoe hun paard werd bekapt dus hem gevraagd of hij Nalina even vast wilde houden. Ik was een paar meter op weg naar de zadelkamer toen het mis ging. Hoe het kwam heb ik niet kunnen zien maar toen ik omkeek zag ik Nalina nog net achterover zeilen en de hoefsmid een flinke sprong maken om niet geplet te worden. Ze viel vlak langs het paard wat bekapt werd, die beleef gelukkig vrij rustig staan anders was het helemaal een warboel van paarden geworden. Ze wist zelf weer overeind te krabbelen en stapte ook redelijk goed weg. Arme paard was helemaal van slag dus meteen het tuig eraf gehaald en nog wat met haar rond gestapt in de bak. Zo op het eerste gezicht is er niets aan de hand al zal ze morgen vast wel weer behoorlijk stijf zijn.Het enige wat de hoefsmid zei was:"Daar was ik bijna zo plat als een dubbeltje". Hij was niet echt onder de indruk maar de les- en pensionklanten des te meer. De één na de ander kwam vragen hoe het met haar was. Ze vonden het ook wel een indrukwekkend en beangstigend gezicht hoe zo'n groot paard achterover komt zeilen. Hoe het gekomen is blijft een raadsel. Ze was heel rustig en schrok ook nergens van. Vermoedelijk heeft ze haar balans weer eens niet kunnen houden en is daardoor gaan 'zitten' en achterover gekiept.
Het is al verschillende keren eerder gebeurt dat ze achterover valt en dat is de wei of in de bak nog niet zo erg. Het is nu alleen de 2e keer dat ze bijna op een paard en, nog erger, bijna op een mens gevallen is. Ik denk dat ik nu toch nog maar meer de stille uurtjes op ga zoeken om niemand in gevaar te brengen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten